عنوان: نورالدین پسر ایران: خاطرات سید نورالدین عافی

نویسنده: معصومه سپهری

وضعیت نشر: تهران: شرکت انتشارات سوره مهر، ۱۳۹۰٫

آنچه در این کتاب است روایت  زندگی رزمنده ای ست که مجروحیت های کم نظیرش در اوایل جنگ، او را به درجه  جانبازی هفتاد درصد رساند اما نورالدین هجده ساله با همان بدن سراپا زخم که حتی قیافه اش را به هم ریخت، لحظه ای در بازگشت به میدان جنگ تردید نکرد.  علاوه بر شرح حوادثی که او از معدود بازماندگان آن است، حضور او با آن  شرایط جسمی نماد غیرت و ارده رزمندگانی ست که با تمام هستی خویش در معرکه  جنگ حاضر شدند و لحظه ای در عمل به امر امام شان کوتاهی نکردند.

کتاب «نورالدین پسر ایران» روایت نورالدین عافی از اهالی روستای خنجان در حوالی تبریز است که در شانزده سالگی به جبهه  می‌رود. وی در گردان‌های خط‌‌شکن لشکر ۳۱ عاشورا به عنوان نیروی آزاد، غواص و فرمانده دسته بوده و عملیات‌های مختلفی را تجربه کرده و بارها مجروح شده است.

نورالدین   هفتادو هفت ماه از دوران جنگ تحمیلی را علیرغم جراحات سنگین و شهادت  برادر کوچک‌ترش سید صادق در برابر چشمانش در جبهه ماند و در عملیات‌های  متعددی حضور داشت .

بیست و چهار ترکش به بدن  نورالدین اصابت می‌کند و او در بیمارستان‌های کرمانشاه و مشهد بارها تحت  عمل جراحی قرار می‌گیرد؛ ولی چون از قسمت شکم و صورت و چشم و بینی آسیب‌های جدی دیده، حتی با این عمل‌ها، به طور کامل بهبود نمی‌یابد. به تبریز  می‌رود و بعد از شش ماه به جبهه برمی‌گردد.